Σάββατο, 6 Ιουνίου 2015

Τα μυστήρια της υπόθεσης Μπελογιάννη - enallaktikos.gr - Ανεξάρτητος κόμβος για την Αλληλέγγυα, Κοινωνική - Συνεργατική Οικονομία, την Αειφορία και την Κοινωνία των Πολιτών (ελληνικά) 12954

Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2015

'Ο Aλέξης στη χώρα των θαυμάτων'

'Ο Aλέξης στη χώρα των θαυμάτων'

Πέμπτη, 28 Μαΐου 2015

Το λείψανο της Αγίας Βαρβάρας.

AΠΟ ΤΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ.GR

Του Νίκου Λακόπουλου.
  Καθώς οι χιλιάδες πιστοί στριμώχνονταν να αγγίξουν ή να δουν τα λείψανα της Αγίας Βαρβάρας, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Φίλης μίλησε για εμπόριο λειψάνων. Αλλά έσπευσε να διευκρινίσει πως είναι θρήσκος και πως είναι μάλιστα ψάλτης.
Πολλοί μπήκαν στον πειρασμό να ανοίξουν την λάρνακα και κάποιοι μίλησαν για λάθος…λείψανα. Ο καλός ερευνητής μάλισταΤάσος Δούσης υποψιάστηκε πως είναι εκεί τα λείψανα κάποιας Κατακουζηνού και όχι της Αγίας Βαρβάρας, η οποία ίσως να μην υπήρξε ποτέ.
Το ιερό λείψανο φαίνεται πως το έφερε ο Βασίλειος ο Βουλγαροκτόνος στην Βασιλεύουσα, όπου φυλασσόταν και μεταφέρθηκε στην Βενετία το 1003, όταν μια ανηψιά του Ρωμανού Αργυρού του Τρίτου παντρεύτηκε τον Δόγη Ιωάννη. Εκεί τοποθετήθηκε στο ναό του Αγίου Μάρκου και τον 18ο αιώνα μεταφέρθηκε σε μονή στο Τορκέλο κι από κει στην νήσο Μπουράνο, όπου φυλάσσεται μέχρι σήμερα.
Την εποχή αυτή ο Κοραής κατηγορεί ευθέως την Εκκλησία ότι επινόησαν το θαύμα του Αγίου Φωτός για να ενισχύσουν τον ηλίθιο ζήλο των προσκυνητών και μιλά για «αναίσχυντο πλάσμα του Μεσαίωνα κατασκευασμένο από σκοταδιστές καπουτσίνους».
Τα πρώτα λείψανα αφορούσαν τον ίδιο τον Χριστό, αλλά ο Νικήτας Χωνιάτης περιγράφει στην Άλωση της Πόλης, το 1204, όταν μπήκαν οι σταυροφόροι να κλέβουν ακόμα και την πέτρα πάνω στην οποία κοιμήθηκε ο Ιακώβ και το σχοινί που ο Μωυσής είχε μετατρέψει σε φίδι, που ήταν με χιλιάδες άλλα κειμήλια στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Τίμιος Σταυρός τεμαχίστηκε για να τον μοιραστούν δίκαια οι βαρώνοι. Ένας αβάς μπήκε σε μια εκκλησία απειλώντας έναν γέροντα ιερέα που άνοιξε με εμπιστοσύνη σε ένα όμοιο του, ένα σιδερένιο κιβώτιο.
Ο αβάς γέμισε τα ράσα με τον βοηθό του και έτρεξε σαν κλέφτης στο λιμάνι ,όπου κάποιος κουβαλούσε τον σταυρό επί του οποίου ο Σωτήρας είχε σταυρωθεί, τις μεγάλες σταγόνες αίματος που είχε χύσει στη Γεθσημανή, ένα από τα νεογιλά δόντια Του και μερικές τρίχες μαλλιών από τα παιδικά χρόνια Του.
Ανάμεσα στα λάφυρα ήταν ένα από τα κομμάτια ψωμί που είχε ευλογήσει ο Χριστός στον Μυστικό Δείπνο.
Φυσικά δεν αξίζει καν να συζητήσουμε για την αυθεντικότητα τέτοιων κειμηλίων όπως το δάκτυλο το οποίο ο Άγιος Θωμάς έθεσε επί της πληγής του Ιησού, ένα κομμάτι από τον χιτώνα της Παρθένου, η ζώνη της και ο βραχίονας του Ιωάννη του Βαπτιστή.
Η Αμιένη είχε την τύχη να αποκτήσει την κάρα του Βαπτιστή. Η Σεν τον Ακάνθινο Στέφανο που φόρεσε ο Κύριος. Το σώμα του Αγίου Ανδρέα μεταφέρθηκε στο Αμάλφι.
Το Ιερό Δάκρυ μεταφέρθηκε στη Σελινκούρ, όπου λένε οι καμπάνες χτύπησαν χωρίς να τις κινήσει ανθρώπινο χέρι, γεγονός που αποδόθηκε σε θαύμα. Μερικούς μήνες αργότερα έφτασε η κάρα του Αγίου Θωμά, το αίμα του Ιησού από τον Τίμιο Σταυρό, ο ιδρώτας στον πορφυρό χιτώνα του, η κάρα του αδελφού του Ιησού, Ιακώβου και τριάντα ακόμα λείψανα.
Η λειψανοθηρία είχε αρχίσει από όταν η Αγία Ελένη έβρισκε εύκολα τεκμήρια της τότε νέας θρησκείας. Λόγω της ανάστασης δεν μπορούσαν να βρεθούν βέβαια λείψανα του ίδιου του Χριστού- πλην από τις τρίχες από τα παιδικά του χρόνια, λίγο ιδρώτα, ένα δάκρυ, τον σπόγγο κι ένα κομμάτι ψωμί που σώθηκε από τον Μυστικό Δείπνο.
Τότε άρχισε η μαζική αγιοποίηση –πολύ συχνά αυτοκρατόρων και δολοφόνων, όπως ο Μέγας Κωνσταντίνος ή ο Μέγας Θεοδόσιος, που υπήρξαν κατά κάποιο τρόπο χορηγοί της κρατικής πλέον Εκκλησίας. Η φάτνη, ο σταυρός, ένα οστό αγίου, ένα άκρο, ένα κρανίο, ακόμα και μια τρίχα αγίου είναι περιζήτητα.
Πολύ συχνά αυτοκράτορες όπως Βασίλειος, ο Φωκάς κ.α. περνάνε την Χρυσή Πύλη φέρνοντας ένα τέτοιο λάφυρο που είχε πέσει στα χέρια των απίστων, αλλά διατηρούνταν. Ακόμα και ένα πουκάμισο, ένας χιτώνας, ένα γάντι έχει μια ανεκτίμητη και θαυματουργή αξία. Πιθανόν όμως η αξία να βρίσκεται στην συνήθως χρυσή λειψανοθήκη, τα δοχεία-φέρετρα που πολλοί Καλβινιστές έλιωσαν για να πάρουν τα πολύτιμα μέταλλα.
Ο χριστιανισμός φλερτάρει με το χρυσάφι και το ασήμι. Για όσους αμφιβάλλουν υπάρχουν πιστοποιητικά γνησιότητας. Γιατί θα πρέπει να αναλογισθούμε πόσα αδικήματα του Ποινικού Κώδικα θα είχε διαπράξει όποιος έκλεβε, ξέθαβε και τεμάχιζε ένα πτώμα ή τα κόκκαλα του, τα περιέφερε, περιυβρίζοντας ή εκμεταλλευόμενος τον νεκρό.
Φυσικά είναι δύσκολο να σταθεί η κατηγορία της εμπορίας, όσο αυτή της απάτης και της πλάνης. Γιατί η Αγία Βαρβάρα, όπως δεκάδες άλλες παρθένες που μαρτύρησαν- με πανομοιότυπη ιστορία, αλλά χωρίς σαφή χρόνο και τόπο-μπορεί να μην υπήρξε ποτέ.

Πρόεδρε, που οδηγεί αυτός ο δρόμος;

http://www.anoixtoparathyro.gr/

Υπουργοί, πρόεδροι και λείψανα αγίων!

Του Νίκου Λακόπουλου

Πολύ ….έξυπνη η κίνηση του Πάνου Καμμένου να διασφαλίσει την εθνική ανεξαρτησία προσφέροντας ένα νησί του Αιγαίου ως βάση των αμερικάνων! Αλλά αυτή η έλλειψη ταχτικής θα τσακίσει την «εθνική προσπάθεια», που πάντα είχε σα παραμύθι πολλή φαντασιοπληξία.
Ο Καπετάν Πάνος συνεργάζεται με τους κομμουνιστές για ένα εθνικό σκοπό. Το νέο Γοργοπόταμο. Αλλά πρέπει να κλείσει το μέτωπο με τους … Τούρκους κι ύστερα να αντιμετωπίσει τους Γερμανούς. Γιατί θα παγιδευθεί όπως ο ομοϊδεάτης του Νίκος Μιχαλολιάκος που ακόμα πολεμά στις Θερμοπύλες τους …Πέρσες.
Το κόμμα του Καμένου όταν έχασε η Εθνική Ελλάδας εξέδωσε μια εντελώς σοβαρή ανακοίνωση ότι οι έλληνες παίχτες, έχασαν αλλά πολέμησαν ως ήρωες! Γιατί «πολέμησαν με το κεφάλι ψηλά».
Η προσωπική επάρκεια του Καμένου ελέγχεται όταν μιλάει πότε για Κούγκι και πότε για «τζιχαντιστές» που θα στείλει στην Ευρώπη. Αλλά δεν ελέγχεται ο ίδιος όταν ζει την φαντασίωση ως υπουργός Άμυνας μιας κυβέρνησης που ανά πάσα στιγμή μπορεί να ρίξει.
Η πολιτική και μάλιστα η εξωτερική δεν είναι ένα επιτραπέζιο παιχνίδι που θα μπορούσε να λέγεται «Παίζουμε Ιστορία». Δυστυχώς αυτό ο άνθρωπος δεν παίζει με σπίτι του με στρατιωτάκια. Είναι ο υπουργός Άμυνας της πρώτη φορά αριστερής κυβέρνησης. Που συνεργάζεται για πρώτη φορά με την φαντασιόπληκτη εθνικιστική δεξιά στην οποία μάλιστα έχει αναθέσει και την άμυνα της χώρας.
Και είναι θέμα χρόνου ένα θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο όταν προκειμένου να αποχτήσει ιστορικότητα ο Πάνος θα ζήσουμε εμείς την Ιστορία. Πέρα από κάθε φαντασία.
Ποιός είναι πιο επικίνδυνος; Ένας φαντασιόπληκτος, ένας παρανοϊκός ή ένας φασίστας; Ποιός είναι πιο άρρωστος; Το δίλημμα αυτό δεν υπάρχει αν ο φασίστας είναι ένας παρανοϊκός φαντασιόπληκτος. Φυσικά δεν είναι όλοι οι παρανοϊκοί φασίστες. Αλλά σε κάθε περίπτωση ο εθνικισμός είναι αρρώστεια.
Ο «πατριώτης» που ζει περικυκλωμένος από εχθρούς- ίσως φανταστικούς- έτοιμος να χύσει το αίμα του για την πατρίδα δεν είναι πιο άρρωστος από ένα ψυχωτικό. Ούτε λιγότερο επικίνδυνος από τον «επαναστάτη» που ζει την φαντασίωση πως θα αλλάξει τον κόσμο. Ή σκοτώνει εχθρούς που επινοεί ως Τιμωρός- Άγγελος με την Ρομφαία με βάση μια ηθική ή μια ιδεολογία που επινοεί ο ίδιος
Η παιδικότητα, η αφέλεια, ο ρομαντισμός, ακόμα και πραγματικός «ηρωϊσμός» στο παιχνίδι «Παίζουμε Ιστορία» δεν αλλάζουν τα πράγματα. Ακόμα και η «αθωότητα» είναι επικίνδυνη όταν είναι απλώς ηλιθιότητα.
Ο παιδικός μας ήρωας, ο Ζορρό, ο Μασκοφόρος Εκδικητής δεν ανήκει στην Αριστερά ή την Δεξιά. Δεν έχει πολιτική ιδεολογία, αλλά είναι με ένα αόριστο «δίκιο» που συμβαίνει να είναι το δικό μας. Βγαίνει πάντα νικητής, κρύβει το πρόσωπό του και είναι δυνατός, παρότι είναι υπέρ του αδυνάτου!
Σήμερα ξέρουμε πως ο «πατριώτης» και ο «αγωνιστής» μπορεί τελικά ανήκουν και στην Αριστερά και την Δεξιά. Σε κάθε περίπτωση αποφασίζουν αυτοί τι είναι καλό και τι είναι κακό, το είναι ηθικό και τι είναι ανήθικο, πως θα κινηθεί και που θα πάει η ιστορία.
Ευτυχώς όλα αυτά είναι στη φαντασία μου. Ποτέ δεν θα βρεθεί στην Ελλάδα ένας βλάκας στην εξουσία. Ούτε θα βρεθεί έλληνας να προσφέρει νησί ως αμερικάνικη βάση. Το σενάριο για μια αριστερή κυβέρνηση που συνεργάζεται με την εθνικιστική δεξιά είναι επιστημονική φαντασία. Ποτέ δεν έχουν υπάρξει στην εξουσία στην ανθρώπινη ιστορία βλάκες και παρανοϊκοί στην εξουσία.
ΥΓ. 1. Ακόμα κι αυτές οι σκηνές με παπάδες να περιφέρουν λείψανα αγίων για να θεραπεύσουν τον κόσμο, όπως τον Μεσαίωνα, είναι σκηνές από ταινία.Αν κάνετε και σεις σκέψεις σαν αυτές εδώ είναι ένα σημάδι ότι δεν είστε καλά, όπως εγώ. Η πρώτη εκδήλωση αυτής της αρρώστειας είναι να βλέπετε πράγματα που δεν υπάρχουν. Ή να μη πιστεύετε αυτό που βλέπετε.
Υ.Γ. 2, Βλέπω το βίντεο με την Πρόεδρο της Βουλής, που συχνά αναφέρεται στον εαυτό της ως …τρίτο πρόσωπο ή γελά μόνη της. Μάλλον μιλάει ….αρχαία ελληνικά όταν λέει στους δημοσιογράφους «Μη μου φράσσετε το δρόμο». Αλλά το θέμα δεν είναι αυτό. Καθώς ανεβαίνει τη σκάλα, δεν την εμποδίζει κανείς. Γυρίζει και λέει αυτή την φράση που μπορεί να έχει και ιστορική ή συμβολική σημασία. «Μην μου φράσσετε το δρόμο!».
Πρόεδρε,που οδηγεί αυτός ο δρόμος;

Kάπου θάχεις κάνει και συ λάθος!

Περιμένω στην ουρά για μερικές υπογραφές χαρούμενος που έχουμε πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση. Καλά η Ζωή θυμίζει αμέσως τον Κιμ Ιλ Γιουγκ. Αλλά και η Νάντια κάτι μου θυμίζει καθώς διαβάζω να λέει "Όχι αναβολή στις δηλώσεις".
Προσπαθώ να καταλάβω που την έχω ξαναδεί. Τζίφος. Πρέπει να πάω σε άλλο κτήριο. Στο δρόμο μονολογώ. "Πότε ρε ηλίθιε μια κομματική γραφειοκρατία κατέστρεψε μια κρατική γραφειοκρατία;". Στο δρόμο για το Άλλο Κτήριο, μονολογώ.
"Το Κόμμα αγαπά το Κράτος, ρε ηλίθιε", ξαναμονολογώ.
Καλά η Ζωή κράζει λαϊκή δημοκρατία και λαϊκά δικαστήρια και Κιμ Ιλ Γιουγκ.Αλλά και την Νάντια Βαλαβάνη, που την έχω ξαναδεί;" Μια πινακίδα λέει "Εδώ Βεβαιώσεις Οίκοθεν"¨. Από το προηγούμενο καθεστώς προφανώς."Είναι ο Καπιταλισμός, Ηλίθιε!" "Και το Κόμμα- Κράτος, ρε πιο Ηλίθιε!" μονολογώ.
Το πρόβλημα μου είναι μάλλον πολύ σοβαρό, αφού ασχολείται μαζί μου το μισό κράτος. Ένα μικροποσό μου το δέσμευσε η τράπεζα, αλλά ούτε η Εφορία το πήρε. "Τώρα θα πληρώσουν κι αυτοί που δεν έχουν". Αυτό είχε πει η Νάντια, αν δεν κάνω λάθος.
Στην νέα ουρά μαθαίνω πως το νόμο αυτό το έκανε κάποιος Θεοχάρης που τώρα κατεβαίνει με το "Ποτάμι" (Σημειώστε το όνομα, να τον ψηφίσουμε, αυτόν). Διασκεδάζουμε, ελπίζοντας πάντα σε καλύτερες μέρες και συζητάμε αν τελικά εκτελέστηκε ο Λάμπης Ταγματάρχης. Κάποιος λέει πως τον άφησαν να πάει στην ΕΡΤ αλλά θα φορά βραχιολάκι και θα παρουσιάζεται στο γραφείο της Προέδρου της Βουλής. Θυμάμαι κάποιο κομματικό στέλεχος να λέει στους Τσακνή- Ταγματάρχη είναι ψήφος δοκιμής. Σε τρεις μήνες θα ξαναπάνε να τους εξετάσει το Κόμμα. Δεν μπορώ, όμως να θυμηθώ, τι μου ...θυμίζει η Νάντια Βαλαβάνη.
"Είναι ο Καπιταλισμός, είναι το Κράτος, είναι το Κόμμα, ρε Πανηλίθιε!".
Υ.Γ. Όταν ρωτήσανε τον Ταγματάρχη, τι έκανες όταν έπεσε το μαύρο, δεν μίλησες. Αλλά για θυμήσου. Εσύ τι έκανες όταν έπεσε το μαύρο; Που ήσουν; Κι αν δεν θυμάσαι, έχε ένα πρόχειρο άλλοθι. Κάπως έτσι αρχίζουν πάντα. Με ερωτήσεις, που έχουν μια απάντηση ως σωστή. Δε μπορεί κάπου θάχεις κάνει και συ λάθος.

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Ο ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΜΕΓΑΛΟΙΔΕΑΤΙΣΜΟΣ Εθνικές καραμέλες και αριστερές βιταμίνες

Ο ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΜΕΓΑΛΟΙΔΕΑΤΙΣΜΟΣ
Εθνικές καραμέλες και αριστερές βιταμίνες

Αυτή η ιστορία άρχισε με τις αγορές να χορεύουν πεντοζάλη και τελειώνει (;) με την ελληνική κυβέρνηση να χορεύει καρσιλαμά στις Βρυξέλλες. Γιατί αν καταλαβαίνω καλά- ίσως γιατί δεν μασάω ούτε 'αριστερές" καταμέλες και εθνικές βιταμίνες- όχι μόνο δεν σκίσαμε το μνημόνιο, αλλά αυτό που συζητάμε στις Βρυξέλλες είναι αν θα σχίσει ο ΣΥΡΙΖΑ το προεκλογικό του πρόγραμμμα.

Δεν πειράζει θα πουν οι νάρκισσοι μεγαλοιδεατιστές. Αρκεί που μας έδειξαν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Στο κάτω- κάτω γυρίζουμε πίσω με μια ιταλική γραβάτα που φοριέται και με και χωρίς σώβρακο.

Και μεις ξέρουμε καλά πως να μετατρέπουμε σε γιορτές όλες τις εθνικές πανωλεθρίες. Όλα θα είναι εντάξει με μια καλή μετάφραση! Άλλωστε έχουμε μια πλούσια εθνική γλώσσα.

Αν θες να το πεις αντιμνημονιακή νίκη, πες το αλλά γιατί πανηγυρίζουν οι μνημονιακοί τότε; Ξεκινήσαμε σκίζοντας το μνημόνιο στις πλατείες και συμφωνήσαμε ΥΠΟΧΩΡΩΝΤΑΣ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ στον πανωλεθρίαμβο ότι δεν θα σκίσουμε το μνημόνιο αλλά ότι θα το κ α θ α ρ ο γ ρ ά ψο υμ ε. (Νάναι καλά ο Σόιμπλε που χωρίς να υποχωρήσει σε τίποτε δέχτηκε να μην το καθαρογράψουμε ως ...τιμωρία εκατό φορές.

Για πιο λόγο η λεονταρίζουσα Αριστερά συνεργάστηκε με τον ακρογελοίο Καμμένο σε ένα υποτιθέται νέο Γοργοπόταμο; Για να οπισθοχωρεί φωνάζοντας "αέρα-αέρα;". Kαι τι θα απογίνει ο αντιμνημονιακός συρφετός που φτάνει ως την Χρυσή Αυγή και το ΚΚΕ- αν κάποτε τελειώσουν- και αυτό και το επόμενο Βαρουφάκειο Μνημόνιο;

Αυτά τα ωραία λόγια του Ανδρέα Παπανδρέου πως "γυρίσαμε σελίδα" δεν έχουν βάση εδώ γιατί δεν είναι θέμα να γυρίσουμε σελίδα ή να αλλάξουμε κεφάλαιο αλλά βιβλίο.

Ο νέος μεγαλοιδεατισμός είναι "αριστερός". Δεν παύει να είναι επικίνδυνος με τις φαντασιώσεις του με εκείνον που οδήγησε στον Ατυχή Πόλεμο ή την Μικρασιατική Καταστροφή. Ο εθνοκομμουνισμός στον οποίο καταφεύγουν τα ορφανά του Στάλιν δεν είναι λιγότερο επικίνδυνος από τον εθνικισμό. Χάσαμε πολύ δρόμο και ίσως η σελίδα να μη γύρισε ποτέ ή να γύρισε στο προηγούμενο κεφάλαιο.

Φοβάμαι πως το πνεύμα του Ζαχαριάδη, του λέοντα που οδήγησε τον λαό στη σφαγή, επιζει σ΄αυτή την μετακομμουνιστική Αριστερά που δεν έχω καταλάβει ποιος είναι ο εχθρός και ποιος είναι ο στόχος. Γιατί το μνημόνιο δεν αποτελεί στρατηγική.Kαι τι θα απογίνει ο αντιμνημονιακός συρφετός αν κάποτε τελειώσουν- επιτέλους και αυτό και το επόμενο Βαρουφάκειο Μνημόνιο;

Κατά τα άλλα δεν μπορεί να γίνει συζήτηση με όσους μιλούσαν για διαγραφή χρέους και μασάνε τα λόγια τους, θάσκιζαν τα μνημόνια αλλά τα μόνα που σκίσαν ήταν καλσόν τους. Η αντίθεση δεν είναι φυσικά ανάμεσα σε "μνημονιακόύς" και "αντιμνημονιακούς". Ούτε ανάμεσα σε αριστερούς και δεξιούς ή κομμουνιστές, εθνικιστές και εθνοκομμουνιστές.Είναι ανάμεσα στην σκέψη και την βλακεία.

Και η βλακεία στη χώρα αυτή δεν σκίζεται σαν τα μνημόνια.

Η όποια δημοκρατική μεταρρύθμιση- γιατί δεν μιλάμε για σοσιαλισμό βέβαια- δεν μπορεί να γίνει με τα όπλα του Καπετάν Καμμένου, τον Αρχιεπίσκοπο και τον ...Πάπα. Κι αυτή τη φορά ήττα της Αριστεράς- αν αυτή είναι η Αριστερά- δεν θα είναι στρατιωτική ή ιδεολογική. Θα είναι καθολική. Κι η βλακεία, ο λαϊκισμός θα γεμίζει στάδια με νέες κορώνες, κλεμμένα όνειρα, δανεικά "ριζοσπαστικά" συνθήματα του '80, νέες αυταπάτες και νέες εθνικές καραμέλες κι "αριστερές" βιταμίνες.

Εδώ θα είμαστε, όπως έλεγε κάποιος παλιά, πριν τον φάνε οι σύντροφοί του. Ή δεν θα είμαστε. Ο "ψευτοαριστερός" είναι πιο επικίνδυνος από χειρότερο δεξιό γιατί το ψέμα είναι το πιο ύπουλο δηλητήριο για τους λαούς, τα έθνη, τους πολίτες. Κι όταν λέμε "Όλοι μαζί" θα πρέπει να κοιτάμε ποιοι είναι οι όλοι και πόσο είμαστε μαζί.

Κατα τα άλλα, πρώτη φορά Αριστερά, τρίτη φορά μνημόνιο και μια ακόμα χαμένη ευκαιρία για να πω 'Χαμένη Άνοιξη". Άλλωστε δυο-τρεις βδομάδες κράτησε αυτό το κλοπυράιτ όνειρο. Εκτός αν αυτή η παρωδία είναι αφορμή με τις ελπίδες για πραγματικά όνειρα που δεν μπορούν να σκίσουν αυτές οι νέες Βάρκιζες. Φυσικά μιλάμε για μικρά ιδιωτικά όνειρα για να μη βυθίζονται εύκολα.

"Για να βρούμε πόσο νέο μνημόνιο είναι η Συμφωνία των Βρυξελλών θα πρέπει να διαιρέσουμε το πόσο χρονοδιάγραμμα απομάκρυνσης των βάσεων υπέγραψε ο Ανδρέας Παπανδρέου με το πόσο έσωσε την δημοκρατία στα Δεκεμβριανά ο Πάκης ο Παυλόπουλος". Ή για να το πούμε με άλλα λόγια
"Δεν χάσαμε μνημόνιο. Άγγελο χάσαμε εμείς..