Tαμπού

Yπάρχει μια μαύρη τρύπα στον προϋπολογισμό, ένας χώρος γεμάτος σκάνδαλα, ρεμούλα και ατασθαλίες που δεν αγγίζει κανείς. Είναι ο ένδοξος ελληνικός στρατός. Ίσως γιατί δεν ανήκει στη δικαιοδοσία των ελληνικών κυβερνήσεων. 
Η άμυνα που παρέχει αντιστοιχεί στα τρις που έχει καταβροχθίσει από όταν συγκροτήθηκε;

To μικρό μυστικό του νεώτερου ελληνικού στρατού είναι πως συγκροτήθηκε μέσα στον Εμφύλιο Πόλεμο. Η Ελλάδα έχει και αυτή την πρωτοτυπία: δημιούργησε στρατό μετά τον πόλεμο.

Ένας έλεγχος των οικονομικών του στρατού θα αποκάλυπτε σκάνδαλα πολλών τρις στην Ιστορία του. Ο τελευταίος στρατιώτης αντιλαμβάνεται ότι θα μπορούσαμε καλύτερη άμυνα με λιγότερα χρήματα. (Φυσικά αν την εξυγίανση την αναλάβει η σημερινή κυβέρνηση θα τον ...κλείσει για να τον ξαναφτιάξει!).

Ουσιαστικά μετά τη χούντα η δημοκρατία ξοδεύει άπειρα τρις, πέρα από το κόστος του ίδιου του στρατού, για να εξαγοράσει την αποχή του στρατού από την πολιτική ζωή σε ένα πελατειακό κράτος που δεν θεωρεί εθνική άμυνα την παιδεία ή την εθνική ραδιοτηλεόραση, αλλά το να αγοράζει άχρηστα οπλικά συστήματα.
Κι έτσι λιγότερο κράτος σημαίνει να απολύσει γυμναστές, καθηγητές πληροφορικής και σκηνοθέτες για να σώσει τις θέσεις χαφιέδων και κηφήνων που υπηρετούν ηρωϊκά στο Πεντάγωνο και σε άλλες ακριτικές περιοχές όπως η Μεσογείων και η Σαλαμίνα.

Περιοδικό Υποβρύχιο - Κωνσταντίνος Τζούμας / «Ξέρεις κανέναν ενδιαφέροντα άνθρωπο που να μην κυνηγάει ουτοπίες;» - Τεύχος 68

Περιοδικό Υποβρύχιο - Κωνσταντίνος Τζούμας / «Ξέρεις κανέναν ενδιαφέροντα άνθρωπο που να μην κυνηγάει ουτοπίες;» - Τεύχος 68

Wolfsheim - Kein Zurück

Mε αφελείς αναλύσεις ο ΣΥΡΙΖΑ παγιδεύτηκε σε ένα "αντιμνημονιακό μέτωπο". Εδώ πέρα θα βρει πολλούς "συμμάχους" που επίσης δεν φαίνεται να κατανοούν ότι δεν έφερε την κρίση το Μνημόνιο, η κρίση το Μνημόνιο.

Το ΚΚΕ, ο Καμμένος, η 'Χρυσή Αυγή", αλλά και η Εκκλησία βρέθηκε κοντά του στον αγώνα να μη σταματήσει η ΕΡΤ να μεταδίδει την Θεία Λειτουργία.

Αύριο, αν βρεθεί στην κυβέρνηση, η συντήρηση, αλλά και τα συνδικάτα που υποστηρίζει, θα βρεθούν απέναντι του. Θα πρέπει ήδη να εξηγήσει γιατί είναι κακό να συνεργάζεται ο Κουβέλης με το ΠΑΣΟΚ και τη "Νέα Δημοκρατία", όταν ο ίδιος θεωρεί καλή τη συνεργασία του με τον "πατριώτη-εθνικιστή" Πάνο Καμμένο.

Πιθανόν όταν πάνε μαζί τον Καμμένο να ανατινάξουν τον Γοργοπόταμο πολεμώντας τους ...Γερμανούς, ο Αλέξης συνεργάζεται με τον εχθρό του. Αλλά μια ακόμα "Χαμένη Άνοιξη" θα έχει περάσει.

Η πρώην γραμματέας του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, παλιά "Λαμπράκισα" "αθώωσε" τον Κωνσταντίνο Καραμανλή από την ηθική αυτουργία στην δολοφονία Λαμπράκη.
"Ήταν εκσυγχρονιστής - μεταρρυθμιστής" είπε, πενήντα χρόνια μετά.
Άν η Αριστερά το είχε πει τότε, ίσως, θα η Ελλάδα θα είχε αποφύγει τη χούντα.

Το ποιος σκότωσε τον Λαμπράκη θα το συζητήσουμε σε πενήντα χρόνια. Τότε το Κόμμα θα κλείσει και την υπόθεση Μπελογιάννη. Τόσα χρόνια χρειάζεται το Κομμουνιστικό Κόμμα για να "συζητήσει" τα λάθη του. Άλλωστε δεν ασχολείται τόσο με το μέλλον όσο με το πως θα "διορθώσει" την ιστορία του.

"Ευρέθην αντιμέτωπος ιστορικού διλήμματος : Ή ν' αφήσω να συνεχισθή ο αγών και να γίνη ολοκαύτωμα, ή υπείκων εις τας παρακλήσεις όλων των ηγητόρων του στρατού ν' αναλάβω την πρωτοβουλίαν της συνθηκολογήσεως... "Τολμήσας" δεν υπελόγισα ευθύνας... Μέχρι σήμερον δεν μετενόησα δια το τόλμημά μου. Τουναντίον αισθάνομαι υπερηφάνειαν.»

Τα παρακάτω λόγια αυτά ανήκουν στο Γεώργιο Τσολάκογλου, τον πρώτο κατοχικό πρωθυπουργό, που παρέδωσε τη χώρα στους Γερμανούς. Με απόλυτη ακρίβεια τάχουμε ακούσει από τον Γιώργου Παπανδρέου (ΓΑΠ), όταν μπήκε στο μνημόνιο η χώρα και τον Ευάγγελο Βενιζέλο κ.α.

Ιστορικό δίλημμα- Εθνική Ευθύνη- Απόφαση συνθηκολόγησης- Υπερηφάνεια. Όσοι συνθηκολογούν, προδίδουν ένα ιδανικό για κάποιο άλλο.

H αποικία μας δεν έχει παράδοση ελευθερίας και δημοκρατίας. Η οθωμανική κουλτούρα συνάντησε την Ευρώπη. Η κυβέρνηση, η αντιπολίτευση, τα κόμματα ακόμα και το συνδικάτο των δημοσιογράφων αυτό που επιδιώκουν είναι να χειραγωγήσουν τα μέσα ενημέρωσης, την παιδεία, την μουσική, την τέχνη.

Κατά βάθος μαυραγορίτες της δεξιάς, κληρικοί που έχουν λόγο για όλα και "αριστεροί" μουλάδες έχουν το ίδιο μοντέλο: ένα πατερναλιστικό κράτος. Οι δημοσιογράφοι διορίζονται, οι βουλευτικές έδρες κληρονομούνται κι οι πρωθυπουργοί εκπληρώνουν το όνειρο τους. Να γίνουν διευθυντές τηλεόρασης. Άλλωστε όλοι το μόνο που θέλουν είναι ένα πλάνο στην τηλεόραση.